Teens Club part 3
De laatste Teens Club die wij begeleidden, afgelopen woensdag, duurde lang, maar was leuk. Het thema was 'different cultures'. We hadden een toneelstukje bedacht met rollen voor onszelf, de Canadezen en Thango. Het ging over 'african time', het door ons verkeerd aanspreken van hem in het Xhosa (we noemden hem 'per ongeluk' grootvader) en het verschil in bidden (hij begon de hele wereld te bedanken en toen onderbraken we hem, omdat het te lang duurde). Daarna discussieerden we met de teens over de verschillen en wat ze daarvan vonden. Interessant wederom. Wij blanken worden toch nog vaak als racisten gezien door hen. Niet alle blanken, gelukkig. Ook zijn we niet allemaal slecht in dansen, volgens hen... Ha, ha, ha. Bij wijze van afsluiting lieten we ze spijkerpoepen, super grappig!!!
Tranen met tuiten part 1
Muurschildering
Vrijdag hebben Herma en ik een bijzonder nuttig werkje verricht; we hebben de muurschildering afgemaakt. De tekening hadden we er al op gezet, de verf was al gekocht, dus het kliederen kon beginnen. Omdat we uit het oogpunt van kostenbesparing alleen een paar primaire kleuren hadden gekocht, zijn we nog geruime tijd heel crea bezig geweest met mengen (basisschoolkennis, ha ha). Het resultaat mag er zijn, al zeg ik het zelf, ik zal een foto plaatsen (die poppetjes horen er trouwens niet bij, die zijn van papier). Naderhand waren we supertrots, evenals de meeste mensen om ons heen, erg leuk. Het mooiste compliment kregen we van een jongetje van de Kids Club (ik heb het zelf niet gezien, maar Herma wel), die er een stoeltje bij pakte en voor de muur ging zitten kijken. Super!!!
De paden op de lanen in
Inhaalslag...
Ik schrijf niet zo braaf, dus ik heb veel te melden. Daarom heb ik kopjes gemaakt, dan kan eventueel naar het gewenste item gescrold worden. Ook zal ik een poging doen foto's te plaatsen, die Linda van me heeft gemaakt en op haar computer heeft staan...
Motherwell cemetry
Home Visits, Teens Club en visjes
Woensdagochtend is de ochtend waarop de mama's van Ubomi de Home Visits afleggen. De krotten waarin kids wonen met wie het slecht gaat, worden dan bezocht, of 'gezinnen' die sowieso extra aandacht verdienen (en misschien een droog stuk brood). Er worden home assessments afgenomen, lijsten met vragen over ziektes, het wel of niet aanwezig zijn van een wc, misbruik van drank en drugs, aantallen kinderen, e.d. Die vragen worden gesteld aan de verzorger, die soms dus ladderzat is en uit wie de antwoorden zowat getrokken moeten worden. Gelukkig zijn de mama's daar al behoorlijk goed in. Het vinden van de weg is een tweede, maar ook dat lukte uiteindelijk...
Een beetje moe, maar voldaan
Hola, ik ben gearriveerd! De reis was hels, zoals verwacht; 24 uur zonder slaap, want ik zat tussen enorme snurkers en om 2.00 uur 's nachts moet je natuurlijk wel eten serveren... maar goed... We hadden enorm veel geluk dat we in PE mochten landen, het was heel slecht weer, maar het mocht even. Alleen wij, de vluchten voor en na ons hadden pech...
Ik werd opgehaald door Mark, de projectleider, en Lieke, de vrijwilligster die ik nog niet had ontmoet. Superleuk en gezellig. Het huisje bleek klein te zijn; Linda, Herma en ik slapen op 1 kamer en de woonkamer is mini, maar het past. Lieke en ik hebben de hele avond nog gekletst, tot ik door de moeheid het echt ijskoud kreeg en na een hete douche in bed dook. Heerlijk om te kunnen liggen en slapen!
Het is zover!!! Vanmiddag om 15.45 uur vlieg ik naar Cairo, om na luttele uren wachten om 00.25 uur (!!!) door te vliegen naar Johannesburg. Ook daar wacht ik behoorlijke tijd, waarna ik om 13.10 uur doorvlieg naar PE. Ik heb een backpack volgestouwd en een reisrugzak, met o.a. oordoppen, omdat ik vaak last heb van een knallende kop in het vliegtuig. Moge duidelijk zijn dat ik al met al wat opzie tegen de reis... MAAR... ik heb er wel heel veel zin in!!!
Ik word morgen opgehaald door de projectleider van Ubomi, Mark. Hij is een blanke Zuid-Afrikaan en runt daar dus de tent. Waarschijnlijk neemt hij Lieke mee, de enige vrijwilliger die ik nog niet heb ontmoet. Ik dacht dat het een jonge meid was die ik wel eens op foto's heb zien staan, maar het blijkt een andere dame te zijn. Iets ouder, ha ha. Ik ben benieuwd naar hen en het huisje...
Hulde aan mijn werkgever!Het moet echt even gemeld worden; GITP steunt me ontzettend! Niet alleen heb ik tot nu toe de meeste donaties van collega's ontvangen, ook ontving ik een paar dagen geleden onderstaand bericht:
Beste Ingrid, Voor de volledigheid bericht ik je hierbij dat wij als GITP jouw initiatief om vrijwilligerswerk in Zuid Afrika te gaan doen graag met 5 vrije dagen willen ondersteunen. Dat betekent dat er dit jaar 5 vrije dagen extra zullen worden toegevoegd aan jouw vakantierechten. De vrije dagen zullen in overleg met Susan voor en na jouw reis worden opgenomen. Wij wensen je veel succes met dit maatschappelijk betrokken initiatief.
Ik heb beloofd dit de ether in te slingeren, dus bij deze! Binnenkort meer nieuws!
Eindelijk een verhaal uit eigen pen, ja, ja, ik heb wat te melden! Bij voorbaat mijn excuses voor de exorbitante lengte van dit epistel. Mijn computer op het werk begaf het vanmorgen geruime tijd. Ik moest van de helpdesk even iets anders doen, niet achter de computer. Uit pure frustratie kreeg ik toen de geest, de woorden vloeiden rijkelijk (eerst op papier dus, wel te verstaan, ik hoefde het slechts over te tikken)! Wees gerust, je kunt 'koppen snellen' ;p en zo hoppen naar de stukjes die je boeiend vindt... TrainingsdagAfgelopen zaterdag vond de vanuit Be More verplichte trainingsdag plaats, op hun kantoor in Nijmegen. Het pand doet aan de buitenkant niet onder voor ons schitterende GITP-pand in Nijmegen. Stiekem vond ik het dus wel fijn te zien dat er een allegaartje aan stoelen en koffiemokken verzameld was, we een hele simpele lunch kregen en de computer af en toe haperde. Daar gaat ons zo gul gedoneerde geld i.i.g. niet heen!
Eindelijk een verhaal uit eigen pen, ja, ja, ik heb wat te melden! Bij voorbaat mijn excuses voor de exorbitante lengte van dit epistel. Mijn computer op het werk begaf het vanmorgen geruime tijd. Ik moest van de helpdesk even iets anders doen, niet achter de computer. Uit pure frustratie kreeg ik toen de geest, de woorden vloeiden rijkelijk (eerst op papier dus, wel te verstaan, ik hoefde het slechts over te tikken)! Wees gerust, je kunt 'koppen snellen' ;p en zo hoppen naar de stukjes die je boeiend vindt... TrainingsdagAfgelopen zaterdag vond de vanuit Be More verplichte trainingsdag plaats, op hun kantoor in Nijmegen. Het pand doet aan de buitenkant niet onder voor ons schitterende GITP-pand in Nijmegen. Stiekem vond ik het dus wel fijn te zien dat er een allegaartje aan stoelen en koffiemokken verzameld was, we een hele simpele lunch kregen en de computer af en toe haperde. Daar gaat ons zo gul gedoneerde geld i.i.g. niet heen!
Wederom heb ik zelf nog niet zo heel veel te melden, behalve dan dat ik van meerdere collega's ondertussen een bijdrage heb mogen ontvangen, heel veel dank daarvoor! Ik volg de blogs van een aantal vrijwilligers die nu al bij Ubomi aan het werk zijn en merk dat het geld hard nodig is en goed besteed kan worden. Hieronder plak ik weer een stukje van iemand anders, het levert hetzelfde soort algemene info als de vorige keer, maar toch weer iets uitgebreider/ anders. Ik vind het i.i.g interessant! Ik hou het kort, want ik plaats dit tijdens mijn 'koffiepauze' op het werk! Volgende keer meer!
De organisatie heeft vele projecten;
Centre support;
Administratie,vrijwilligers trainen en werven, transport ed.
Progamma’s voor kinderen;
Kids club: 2 tot 6 jaar;
Elke ochtend komen er 35 kinderen van 2 tot 5 jaar die worden bezig gehouden omdat de moeders werken, er niet zijn of dronken zijn.
Aangezien ik zelf nog niet veel nieuws te melden heb (behalve dan heel veel dank voor degenen die me financieel al een beetje gesteund hebben/ dat van plan zijn!!!), hieronder een stukje tekst van 2 vrijwilligers die net terug zijn van Ubomi. Ziet ernaar uit dat ik veel met kindjes ga werken!
We (Wilma, Vanessa and Anne-Marie) just came back from a pilot at Ubomi. We had a great time and would like to share our experience with future Ubomi volunteers:
Practical information Be More volunteers at Ubomi Obutsha
June 2009

Naam: Ingrid Nieuwenhuijse
Leeftijd: 30
Was vrijwilliger bij Ubomi Obutsha van 12 okt 2009 tot 07 nov 2009
Over mij:
Even voorstellen: een vrolijke, optimistische meid met al jaren een enorme hunkering naar Afrika. In oktober ben ik naar Ubomi Obutsha geweest en het was geweldig!!!
Wil je meer weten over Be More, kijk dan even op hun website www.be-more.nl. Je vindt daar het laatste nieuws, meer informatie over mijn project en je kan er donateur worden!
"Een stevige brug bouwen tussen mensen van verschillende achtergronden, culturen en continenten; hen te inspireren deze brug te bewandelen en een blijvende band te creëren tussen beide kanten.
